Orthodoxe Parochie Heilige Simeon de Mirreschenker

Блог пост / blogpost

Geloven Orthodoxen in één (1) God of in drie Goden? Is God Liefde?

#3

Geloven Orthodoxen in één (1) God of in drie Goden? Is God Liefde?

Bij het woord “God” denkt men gauw aan een opperwezen dat een tijdloos bestaan heeft, zonder naam en begin, en een eeuwige essentie (substantie) of natuur heeft (bezit) en verschilt van de wereld (kosmos) doordat het op een andere, hogere niveau bestaat (anders dan de schepping). Er zijn (waren) filosofen die menen dat de wereld een eeuwig bestaan heeft (net als God/de goden) en er zijn (waren) stromingen binnen de Filosofie die veronderstellen dat God (of goden) de wereld geschapen heeft.

Hoe je het wendt of keert, alle religies en filosofische stromingen hebben als beginpunt de menselijke gedachtengang, aannames, veronderstellingen…, dit in tegenstelling tot het Orthodox geloof. Orthodoxe christenen geloven in één (1) God omdat deze God zich geopenbaard heeft. God openbaart zich als een Persoon, of nog beter: een gemeenschap van Drie Personen – de Heilige Drie-Eenheid: De Vader en de Zoon en de Heilige Geest.  Dit gegeven is voor een mens moeilijk of eigenlijk onmogelijk te bevatten (zonder geloof). We zullen de Drie-Eenheid van God nader toelichten in dit blog, zonder te veel te rationaliseren – want God blijft en is een Mysterie.

Het belangrijkste op dit moment is te weten dat de Gemeenschap van drie Personen één God is (en niet drie) en dat deze Heilige Drie-Eenheid één goddelijke natuur/essentie heeft (en niet drie). De Openbaring van deze Drie-Ene God leert ons dat je met Hem kan communiceren, of anders: mee in Communie (Причешће) kan treden. Doordat we begrijpen/geloven dat God een eeuwige Gemeenschap (een Relatie) van drie Personen is -en niet een Monade (alleen) is, zoals de Islam of het Jodendom veronderstelt – is het mogelijk te geloven/begrijpen dat God Liefde is (1. Joh. 4:8). Voor de Liefde heb je een ander nodig (heb je iemand anders nodig). God is Liefde volgens de Orthodoxe theologie omdat de Heilige Drie-Eenheid een eeuwige gemeeenschap is dat op onbaatzuchtige Liefde berust: De Vader houdt eeuwig van de Zoon en de Heilige Geest, zoals de Zoon van de Vader en de Heilige Geest eeuwig houdt, evenals de Heilige Geest de Vader en de Zoon eeuwig liefheeft.

In het eerste hoofdstuk van de Bijbel (Oude Testament) lezen we in zin 26 dat God, voordat de eerste mens geschapen is, in het meervoud zegt: “Laat ons mensen maken naar ons beeld en onze gelijkenis.” De Orthodoxen geloven niet dat hier sprake is van het koninkljik meervoud, maar dat de Heilige Drie-Eenheid aan het werk is. Overigens, het woord “beeld”  wordt in de Orthodoxie ook aangeduid met het woord“icoon”. (Uiteraard zullen we het later in deze blog ook hebben over het gebruik en de betekenis van iconen, vaak het struikelblok van vele protestantse christenen om de Orthodoxie te overwegen). De Orthodoxen geloven dat de woorden “… naar ons beeld (icoon) en onze gelikenis” betekenen dat de mens de kenmerken krijgt die God ook heeft: Vrijheid en de mogelijkheid om in een liefdesrelatie te treden tot God.

In de Orthodoxe gelooofsbeleving betekent “ik geloof” hetzelfde als “ik weet (ik heb kennis van)”, maar het betekent ook “ik heb lief”. Het uitendelijke doel van het Orthodox geloof is het verkrijgen van liefde (in staat zijn of lief te hebben) en waarachtige kennis (om God te kennen). Onze kennis van (over) God is gebaseerd op de liefde en kan alleen waarachtig zijn wanneer het met liefde is verweven. Een van de Kerkvaders uit de 4de eeuw, Hl. Gregorius van Nyssa, schrijft: “Kennis is Liefde.” Dit getuigt ook de apostel Paulus met zijn woorden: “De kennis maakt opgeblazen, maar de liefde sticht. En zo meent iemand iets te weten, die heeft nog niets gekend gelijk men behoort te kennen. Maar zo iemand God liefheeft, die is van Hem gekend.”(1. Kor. 8:1).

Met andere woorden, als men niet in staat is om lief te hebben (te geven, maar ook te ontvangen) – is men niet in staat om God te kennen.

De mens is dus geschapen en geroepen tot de liefde, in vrijheid. We zien in het eerste hoofdstuk van de Bijbel dat niet lang na de schepping er iets misgaat in deze liefdes-/vertrouwensrelatie tussen de mens en God. We zien in onze tijd op dagelijks niveau dat er (te) vaak iets misgaat in de liefdes-/vertrouwensrelatie tussen mensen en mens en God. De reden dat het in eerste instantie misging is te wijten aan iets dat “zonde” wordt genoemd en de meeste christenen geloven dat deze neiging tot “zondigen” erfelijk is, zodat we van “erfzonde” kunnen spreken.

In tekst #4 volgt meer over de zonde, de erfzonde en over de vragen: Is God boos op ons?, Zijn wij schuldig omdat de eerste mensen iets verkeerds gedaan hebben?, Heeft God de duivel en de dood gecreëerd om ons te straffen?

Om alvast een begin te maken, het Orthodox antwoord op alle bovengenoemde vragen is NEE.

De genade van onze Heer Jezus Christus, de liefde van God de Vader en de gemeenschap van de Heilige Geest zij met u allen!

подели објаву / deel de blog

Повезане објаве / gerelateerde posts